жыбырлауық


жыбырлауық
зат. в ет. сөйл. Жыбырлақ. Қойлар, әсіресе тоқтылар ж ы б ы р л а у ы қ п е н ауыра бастады (Ә. Жылқышиев, Мешін жылы, 7). Ж ы б ы р л а у ы қ – малда болатын ауру. Ішек іріп кетеді. Көбінесе көктемде, күзде кездеседі. Бұл ауру соры көп, ащы шөпті жерде болмайды. Ауру – шөптен, шөп – топырақтан (Қаз. әдеб., 14. 02. 1986, 6).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.